چگونه آلزایمر را شناسایی کنیم؟

چگونه آلزایمر را شناسایی کنیم؟

نشانه های آلزایمر

فراموشی در دوران کهنسالی ، یکی از بیماری های مزمن و پیشرونده اعصاب مرکزی است که باعث تخریب تدریجی سلول های مغزی می شود . این بیماری اغلب در سالمندان و پیران اتفاق می افتد ، اما در برخی موارد نیز در سنین جوانی رخ می دهد . که باعث کاهش توانایی های شناختی، حافظه، تفکر و قابلیت ارتباط با دیگران می شود
. نشانه های این بیماری را می توان به دو دسته تقسیم کرد: نشانه های قابل مشاهده و نشانه های غیر قابل مشاهده.

نشانه های قابل مشاهده

کاهش حافظه

کاهش حافظه یکی از نشانه های اصلی آلزایمر است . شخص مبتلا به آلزایمر به طور تدریجی قادر به یادآوری اطلاعات قبلی نمی شود و از یادگیری جدید نیز دچار مشکل است . این نشانه به طور معمول با فراموشی کوتاه مدت شروع می شود ، اما در طول زمان به فراموشی بلندمدت نیز منجر می شود.

مشکلات در زبان و ارتباطات

مشکلات در زبان و ارتباطات یکی دیگر از نشانه های آلزایمر است . شخص مبتلا به آلزایمر ممکن است به طور تدریجی دچار مشکلات در صحبت کردن ، گوش دادن ، خواندن و نوشتن شود . این نشانه همچنین باعث می شود که شخص مبتلا به آلزایمر توانایی ارتباط با دیگران را از دست بدهد.

مشکلات در اجرای فعالیت های روزمره

شخص مبتلا به آلزایمر ممکن است به طور تدریجی دچار مشکلات در اجرای فعالیت های روزمره شود. این مشکلات می تواند شامل مشکلات در پوشیدن لباس، آماده کردن غذا، خرید کردن و استفاده از وسایل الکترونیکی باشد.

مشکلات در تصمیم گیری

شخص مبتلا به آلزایمر به طور تدریجی قابلیت تصمیم گیری خود را از دست می دهد. این نشانه باعث می شود که شخص مبتلا به آلزایمر نتواند تصمیمات مهمی را بگیرد و به تصمیمات اشتباهی برسد.

تغییرات در رفتار

شخص مبتلا به آلزایمر ممکن است به طور تدریجی دچار تغییرات در رفتار شود. این تغییرات می تواند شامل تحریک پذیری بیش از حد، اضطراب، افسردگی و خشونت باشد.

نشانه های غیر قابل مشاهده

تغییرات در مغز

آلزایمر باعث تغییرات در ساختار و عملکرد مغز می شود. این تغییرات می تواند شامل کاهش حجم مغز، تغییرات در ساختار نورون ها و افزایش ترشح آمیلوئید بتا باشد.

تشدید در پروتئین های مغزی

آلزایمر باعث تشدید در پروتئین های مغزی می شود. این پروتئین ها می توانند شامل آمیلوئید بتا و تاؤ باشند که به طور معمول در مغز سالم هم وجود دارند، اما در شخص مبتلا به آلزایمر به طور نامناسب تجمع می کنند.

تغییرات در ژن

تغییرات در ژن ها نیز ممکن است باعث اختلال هوشیاری و از دست دادن حافظه شوند. برخی از ژن های خاص با خطر بالاتر بروز این بیماری در ارتباط هستند.

نحوه شناسایی آلزایمر

نحوه شناسایی آلزایمر
نحوه شناسایی آلزایمر

شناسایی آلزایمر به طور معمول با استفاده از یک سری تست ها و فرآیندهای دیگر انجام می شود. انجام به موقع این تست ها بسیار مهم است که باعث تسریع روند درمان میشود . این تست ها شامل موارد زیر می شوند:

تست های حافظه

تست های حافظه برای بررسی قابلیت یادگیری و حافظه شخص استفاده می شوند. این تست ها ممکن است شامل سوالاتی درباره یادگیری و یادآوری اطلاعات، تشخیص شکل ها و رنگ ها و اجرای فعالیت های روزمره باشد.

تست های شناختی

تست های شناختی برای بررسی توانایی های شناختی شخص استفاده می شوند. این تست ها ممکن است شامل سوالاتی درباره تصمیم گیری، حل مسئله، پردازش اطلاعات و توجه باشد.

تست های جسمی

تست های جسمی برای بررسی عملکرد جسمانی شخص استفاده می شوند. این تست ها ممکن است شامل تست های قدرت، تعادل و حرکت باشد.

تست های روانشناختی

تست های روانشناختی برای بررسی تغییرات در رفتار و شخصیت شخص استفاده می شوند. این تست ها ممکن است شامل سوالاتی درباره تحریک پذیری، اضطراب و افسردگی باشد.

تست های تصویربرداری

تست های تصویربرداری برای بررسی تغییرات در ساختار و عملکرد مغز استفاده می شوند. این تست ها ممکن است شامل اسکن MRI و PET باشد.

در نهایت، شناسایی آلزایمر ممکن است به طور کامل از طریق یک بررسی جامع توسط یک پزشک صورت گیرد. این بررسی ، که ممکن است شامل یک مصاحبه با شخص مبتلا به آلزایمر، یک بررسی جسمانی و تست های دیگر باشد.

در مرکز سالمندان بهار با استفاده از تیم متخصص پزشکی ، و با گرفتن تست های مختلف از سالمند ، آلزایمر را تشخیص داده و روش های مختلفی را برای نگهداری انتخاب میشود

کنترل اختلالات فشار خون در سالمندان

برای کنترل  فشار خون در سالمند ابتدا سالمند را از نظر احتمال اختلالات فشارخون ارزیابی کنید

ابتدا از سالمند در خصوص مصرف داروهای پایین آورنده فشارخون سؤال کنید . سپس به ارزیابی بپردازید .

</h2> توصیه های زمان اندازگیری فشار خون :<h2>

  • مصرف نکردن قهوه و سیگار نیم ساعت قبل از اندازه گیری فشارخون
  • ناشتا نبودن طولانی ( بیش از ۱۴ ساعت ) ؛
  • انجام ندادن فعالیت بدنی شدید و یا احساس خستگی قبل از اندازه گیری فشارخون ؛
  • تخلیه کامل مثانه نیم ساعت قبل از اندازه گیری فشار خون ؛
  • راحت بودن کامل بیمار در وضعیت نشسته ( سالمند باید حداقل ۵ دقیقه قبل از اندازه گیری فشار خون استراحت کند به گونه ای که احساس خستگی نکند ) ؛
  • قرار دادن دست سالمند در حالت نشسته و یا ایستاده به روی یک تکیه گاه مناسب هم سطح قلب وی ( وضعیت افتاده دست باعث بالا رفتن کاذب فشار خون ماکزیمم می شود ) ؛
  • بالا زدن آستین دست راست تا بالای بازو به گونه ای که بازو تحت فشار قرار نگیرد ( لباس نازک نیازی به بالازدن آستین ندارد ؛
  •  فاصله با سالمند در زمان اندازه گیری فشارخون کمتر از یک متر ؛
  • خارج کردن هوای داخل کیسه لاستیکی با استفاده از پیچ تنظیم ؛ بستن بازوبند به دور بازو نه خیلی شل و نه خیلی سفت ؛
  • قرار دادن وسط کیسه لاستیکی داخل بازو بند روی شریان بازویی و لبه تحتانی بازو بند ۲ تا ۳ انگشت بالای آرنج ؛
  • نگاه داشتن صفحه گوشی روی شریان بازویی بدون فشار روی شریان ، توسط سالمند ؛
  • حس کردن و نگاه داشتن نیض مچ دست راست سالمند با دست دیگر ؛
  • فشار دادن متوالی پمپ برای ورود هوا به داخل کیسه لاستیکی تا زمان حس نکردن نبض ؛
  • ادامه دادن پمپاژ هوا به داخل کیسه لاستیکی به میزان ۳۰ میلی متر جیوه پس از قطع نبض ؛
  • باز کردن پیچ تنظیم فشار هوا به آرامی برای خروج هوا از کیسه لاستیکی ضمن نگاه کردن به صفحه مدرج دستگاه        ( پایین آمدن عقربه یا جیوه به آرامی با سرعت ۲ میلی متر جیوه در ثانیه ) ؛
  • شنیدن اولین صدای ضربان قلب به مفهوم فشارخون ماکزیمم و از بین رفتن صدای ضربان قلب به معنای فشارخون مینیمم است .
کنترل اختلالات فشار خون در سالمندان
کنترل اختلالات فشار خون در سالمندان

سالمند را از نظر احتمال اختلالات فشارخون طبقه بندی کنید

 

با توجه به فشارخون اندازه گیری شده و جمع بندی ، سالمند را از نظر احتمال ابتلا به اختلالات فشارخون به شرح زیر طبقه بندی کنید :

  • سالمند با ” فشارخون ماکزیمم مساوی یا بیش از ۱۸۰ یا فشارخون مینیمم مساوی یا بیش از ۱۱۰ میلی متر جیوه ” در طبقه مشکل فوری ” احتمال فشارخون بالای فوری ” قرار می گیرد . سالمند را به نزدیک ترین بیمارستان ( اورژانس ) یا مرکز درمانی ارجاع فوری دهید و توصیه های لازم در خصوص اهمیت مراجعه فوری به پزشک و مراجعه مجدد برای اقدامات بعدی داده شود .
  • سالمند با ” فشار خون ماکزیمم ۱۴۰ تا ۱۷۹ یا فشارخون مینیمم ۹۰ تا ۱۰۹ میلی متر جیوه و بدون مصرف دارو ” در طبقه مشکل ” احتمال فشارخون بالا ” قرار می گیرد . به سالمند و همراه وی تغذیه و تمرینات بدنی مناسب را آموزش دهید . سالمند را به پزشک ارجاع غیر فوری دهید .
  • سالمند با ” فشارخون ماکزیمم ۱۵۰ تا ۱۷۹ یا فشارخون مینیمم ۹۰ تا ۱۰۹ میلی متر جیوه و با مصرف دارو ” در طبقه مشکل ” فشارخون بالای کنترل نشده ” قرار می گیرد . به سالمند و همراه وی تغذیه و تمرینات بدنی مناسب را آموزش دهید . سالمند را به پزشک ارجاع غیر فوری دهید .
  • سالمند با ” فشارخون ماکزیمم ۱۲۰ تا ۱۳۹ میلی متر جیوه یا فشارخون مینیمم بین ۸۰ تا ۸۹ میلی متر جیوه و بدون مصرف دارو ” در طبقه در معرض مشکل ” در معرض ابتلا به فشارخون بالا ” قرار می گیرد . به سالمند و همراه وی تغذیه و تمرینات بدنی مناسب را آموزش دهید .
  • سالمند با ” فشارخون ماکزیمم کمتر از ۱۵۰ و فشارخون مینیمم کمتر از ۹۰ میلی متر جیوه و با مصرف دارو ” در طبقه در معرض مشکل ” فشارخون بالای کنترل شده ” قرار می گیرد . به سالمند و همراه وی تغذیه و تمرینات بدنی مناسب را آموزش دهید .
  • سالمند با ” فشارخون ماکزیمم کمتر از ۱۲۰ و فشارخون مینیمم کمتر از ۸۰ میلی متر جیوه و بدون مصرف دارو ” در طبقه فاقد مشکل ” فشارخون طبیعی ” قرار می گیرد . به سالمند و همراه وی تغذیه و تمرینات بدنی مناسب را آموزش دهید .
  • سالمند با ” افت فشارخون ماکزیمم ۲۰ میلی متر جیوه و بیشتر در وضعیت ایستاده نسبت به وضعیت نشسته ” ، در طبقه مشکل ” احتمال افت فشار خون وضعیتی ” قرار می گیرد . به سالمند و همراه وی راه های پیشگیری از افت فشارخون وضعیتی آموزش دهید سالمند را به پزشک ارجاع غیر فوری دهید .
  • سالمند با ” افت فشار خون ماکزیمم کمتر از ۲۰ میلی متر جیوه در وضعیت ایستاده نسبت به نشسته ” در طبقه فاقد مشکل ” فشار خون وضعیتی طبیعی ” قرار می گیرد . به سالمند و همراه وی راه های پیشگیری از افت فشارخون وضعیتی را آموزش دهید ،

 

 

 

دقت کنید : در مواردی که فشارخون ماکزیمم در یک طبقه و فشارخون مینیمم در یک طبقه دیگر قرار می گیرد ، مثلاً فشارخون ماکزیمم ۱۵۰ میلی متـر جیـوه( طبقه مشکل ) و فشارخون مینیمم ۸۰ میلی متر جیوه ( طبقه در معرض مشکل ) باشد ، سالمند را در طبقه بالاتر فشارخون ، یعنی احتمال مشکل طبقه بندی کنید .
کنترل اختلالات فشار خون در سالمندان

راهکارهای کنترل فشار خون سالمندان در مراکز درمانی

فشار خون در سالمندان

فشار خون یکی از علائم اصلی حیات است، هنگامی که سرخرگ‌های بزرگ، قابلیت ارتجاع و استحکام طبیعی خود را از دست بدهند و عروق کوچک نیز باریکتر شوند، فشار خون بالا می‌رود.

فشار خون‌ بالا گاهی‌ کشنده‌ بی‌سر و صدا نامیده‌ می‌شود ، زیرا تا مراحل‌ انتهایی‌ اکثرا هیچ‌ علامتی‌ ندارد. در نتیجه کنترل فشار خون در سالمندان امری بسیار حیاطی است

عوامل فشار خون بالا در سالمندان 

عوامل خطر در ایجاد فشار خون بالا در سالمندان را می‌توان به شرح زیر بیان کرد:

  • سن بالا
  • جنس
  • وراثت
  • دیابت
  • چاقی و اضافه وزن
  • رژیم غذایی نامناسب
  • کم‌تحرکی
  • دخانیات
  • مصرف الکل
  • مصرف سیگار
  • عوامل اجتماعی و روانی
  • رژیم‌ غذایی‌ حاوی‌ نمک‌ زیاد یا چربی‌ اشباع‌ شده‌ و عدم مصرف میوه و سبزی

  • مصرف قرص های ضد حاملگی
  • استرس

 

 

کنترل اختلالات فشار خون در سالمندان

چه فشاره خونی برای سالمند نرمال است؟

طبقه بندی سالمند از نظر احتمال اختلالات فشار خون

 

برای خواندن فشار خون از روی دستگاه فشار سنج از دو عدد استفاده میکنیم.معمولا عدد فشار سیستولی بالایی یا قبل عدد فشار دیاستولی آورده می شود. ۱۲۰/۸۰ یا ۱۲۰ روی ۸۰ یعنیفشار سیستولی ۱۲۰ است وفشار دیاستولی ۸۰ است.

با توجه به فشارخون اندازه گیری شده و جمع بندی ، سالمند را از نظر احتمال ابتلا به اختلالات فشارخون به شرح زیر طبقه بندی کنید :

احتمال فشارخون بالای فوری:

  • سالمند با ” فشارخون ماکزیمم مساوی یا بیش از ۱۸۰ یا فشارخون مینیمم مساوی یا بیش از ۱۱۰ میلی متر جیوه ” در طبقه مشکل فوری ” احتمال فشارخون بالای فوری ” قرار می گیرد .
  • سالمند را به نزدیک ترین بیمارستان ( اورژانس ) یا مرکز درمانی ارجاع فوری دهید و توصیه های لازم در خصوص اهمیت مراجعه فوری به پزشک و مراجعه مجدد برای اقدامات بعدی داده شود .

احتمال فشارخون بالا :

  • سالمند با ” فشار خون ماکزیمم ۱۴۰ تا ۱۷۹ یا فشارخون مینیمم ۹۰ تا ۱۰۹ میلی متر جیوه و بدون مصرف دارو ” در طبقه مشکل ” احتمال فشارخون بالا ” قرار می گیرد .
  • به سالمند و همراه وی تغذیه و تمرینات بدنی مناسب را آموزش دهید . سالمند را به پزشک ارجاع غیر فوری دهید .

فشارخون بالای کنترل نشده :

  • سالمند با ” فشارخون ماکزیمم ۱۵۰ تا ۱۷۹ یا فشارخون مینیمم ۹۰ تا ۱۰۹ میلی متر جیوه و با مصرف دارو ” در طبقه مشکل ” فشارخون بالای کنترل نشده ” قرار می گیرد .
  • به سالمند و همراه وی تغذیه و تمرینات بدنی مناسب را آموزش دهید . سالمند را به پزشک ارجاع غیر فوری دهید .

در معرض ابتلا به فشارخون بالا :

  • سالمند با ” فشارخون ماکزیمم ۱۲۰ تا ۱۳۹ میلی متر جیوه یا فشارخون مینیمم بین ۸۰ تا ۸۹ میلی متر جیوه و بدون مصرف دارو ” در طبقه در معرض مشکل ” در معرض ابتلا به فشارخون بالا ” قرار می گیرد .
  • به سالمند و همراه وی تغذیه و تمرینات بدنی مناسب را آموزش دهید .

فشارخون بالای کنترل شده :

  • سالمند با ” فشارخون ماکزیمم کمتر از ۱۵۰ و فشارخون مینیمم کمتر از ۹۰ میلی متر جیوه و با مصرف دارو ” در طبقه در معرض مشکل ” فشارخون بالای کنترل شده ” قرار می گیرد .
  • به سالمند و همراه وی تغذیه و تمرینات بدنی مناسب را آموزش دهید .

فشارخون طبیعی :

  • سالمند با ” فشارخون ماکزیمم کمتر از ۱۲۰ و فشارخون مینیمم کمتر از ۸۰ میلی متر جیوه و بدون مصرف دارو ” در طبقه فاقد مشکل ” فشارخون طبیعی ” قرار می گیرد .
  • به سالمند و همراه وی تغذیه  و تمرینات بدنی مناسب را آموزش دهید 

احتمال افت فشار خون وضعیتی :

  • سالمند با ” افت فشارخون ماکزیمم ۲۰ میلی متر جیوه و بیشتر در وضعیت ایستاده نسبت به وضعیت نشسته ” ، در طبقه مشکل ” احتمال افت فشار خون وضعیتی ” قرار می گیرد .
  • به سالمند و همراه وی راه های پیشگیری از افت فشارخون وضعیتی آموزش دهید سالمند را به پزشک ارجاع غیر فوری دهید .

فشار خون وضعیتی طبیعی :

  • سالمند با ” افت فشار خون ماکزیمم کمتر از ۲۰ میلی متر جیوه در وضعیت ایستاده نسبت به نشسته ” در طبقه فاقد مشکل ” فشار خون وضعیتی طبیعی ” قرار می گیرد .
  • به سالمند و همراه وی راه های پیشگیری از افت فشارخون وضعیتی را آموزش دهید ،

جدول اختلالات فشار خون در سالمندان

دقت کنید : در مواردی که فشارخون ماکزیمم در یک طبقه و فشارخون مینیمم در یک طبقه دیگر قرار می گیرد ، مثلاً فشارخون ماکزیمم ۱۵۰ میلی متـر جیـوه ( طبقه مشکل ) و فشارخون مینیمم ۸۰ میلی متر جیوه ( طبقه در معرض مشکل ) باشد ، سالمند را در طبقه بالاتر فشارخون ، یعنی احتمال مشکل طبقه بندی کنید .

 

نکاتی در رابطه با سالمندان آلزایمری

نکاتی در رابطه با سالمندان آلزایمری:

سال نو در پیش است، جمع شدن اعضاء خانواده دور هم و گذراندن اوقات خوش برای خانواده هایی که از فرد مبتلا به بیماری آلزایمر مراقبت میکنند، میتواند هم تلخ و هم شیرین باشد.
شرکت در جشن ها میتواند برای فرد مبتلا تحریک کننده یا گیج کننده باشد. در همین حال ممکن است مراقب نیز دستخوش احساس اضطراب، ناامیدی و تنهایی شود و سطح استرس در او افزایش یافته یا به افسردگی دچار شود.
در اینجا نکاتی را برای گذراندن تعطیلاتی بهتر و بی دردسرتر پیشنهاد می کنیم :
۱- برنامه ریزی پیشاپیش میتواند از استرس در تعطیلات جلوگیری کند. افرادی که برای این روزها پیش بینی و برنامه ریزی ندارند بیشتر مشکل پیدا می کنند
پیش بینی کنید که قرار است در این ایام پاسخگوی چه انتظارات اجتماعی و یا عاطفی باشید.
برنامه ای منظم طراحی کنید، برنامه های دید و بازدید را در حد کوتاه، حتی الامکان برای اوایل روز و یا حداکثر صرف یک وعده غذایی، تنظیم کنید.
۲- مراقبت از خود: به یاد داشته باشید تعطیلات فرصتی است برای به اشتراک گذاشتن لحظات شیرین با افرادی که دوستشان داریم. از وقت خود و عزیزتان به قدر کافی بهره گیری کنید.
محدودیت برنامه ها را با خانواده و دوستان به اشتراک بگذارید و برنامه ای عملی تنظیم کنید مانند تعیین ساعات مشخص برای دید و بازدید.
مثبت فکر کنید.
در این ایام،از اعضای خانواده یا دوستان کمک بگیرید.
در جلسات یکی از گروه های حمایتی شرکت کنید تا با آموزش های لازم به شما کمک کنتد در تعطیلات بر استرس غلبه کنید.
۳- آماده کردن فرد مبتلا برای دور هم جمع شدن اعضا خانواده :
نشان دادن عکس و صحبت درباره اعضای خانواده و دوستانی که قرارست ملاقات کنید (یاداوری خانواده و نزدیکان بهترین راه برقراری ارتباط است. به نکته ۶ نیز توجه کنید).
یک اتاق آرام برای وقت های بیقراری در نظر بگیرید.
برای فرد مبتلا بازی های آشنا ترتیب دهید. موسیقی مورد علاقه و غذاهای سنتی مورد علاقه را که یاداور خاطرات سال نو است، در برنامه این روزها حتما” جای دهید.
برنامه خواب نیمروزی برای فرد مبتلا تنظیم کنید(به خصوص اگر عادت به چرت روزانه دارد).
برنامه دید و بازدیدها را زمانبندی کنید.
۴- آماده سازی دوستان و آشنایان: آگاهی دادن از وضعیت شخص میتواند از موقعیت های ناراحت کننده و زیانبارجلوگیری کند.
اعضا خانواده و دوستان را از تغییرات رفتاری و مشکلات فرد مبتلا مطلع کنید.
۵- فعالیت هایی مانند پیاده روی را در برنامه روزانه بگنجانید. برای تشویق فرد مبتلا به گفتگو کتاب بخوانید، آلبوم عکس ببینید و موسیقی گوش کنید.
اعضای جوان خانواده را به شرکت در فعالیت های ساده و آشنا برای فرد مبتلا تشویق کنید.